Значення

  1. обґрунтовувати / обґрунтувати; наводити підстави / навести підстави

    Es ist gut, wenn man das, was man tut, gegebenenfalls auch begründen kann.

  2. створювати передумови / створити передумови

    Sein Verhalten in all den Jahren begründete sein Ansehen bei den Nachbarn.

Дієвідміна

Твердження про факти.

Präsens

ich begründe · du begründest · er/sie/es begründet

wir begründen · ihr begründet · sie/Sie begründen

Präteritum

ich begründete · du begründetest · er/sie/es begründete

wir begründeten · ihr begründetet · sie/Sie begründeten

Perfekt

ich habe begründet · du hast begründet · er/sie/es hat begründet

wir haben begründet · ihr habt begründet · sie/Sie haben begründet

Plusquamperfekt

ich hatte begründet · du hattest begründet · er/sie/es hatte begründet

wir hatten begründet · ihr hattet begründet · sie/Sie hatten begründet

Futur I

ich werde begründen · du wirst begründen · er/sie/es wird begründen

wir werden begründen · ihr werdet begründen · sie/Sie werden begründen

Futur II

ich werde begründet haben · du wirst begründet haben · er/sie/es wird begründet haben

wir werden begründet haben · ihr werdet begründet haben · sie/Sie werden begründet haben

Пов'язані слова