Значення

  1. бити / побити; лупцювати / відлупцювати

    Sie prügelten ihn halb tot.

  2. битися / побитися

    Sie wollten sich in aller Öffentlichkeit prügeln.

Дієвідміна

Твердження про факти.

Präsens

ich prügle / prügel / prügele · du prügelst · er/sie/es prügelt

wir prügeln · ihr prügelt · sie/Sie prügeln

Präteritum

ich prügelte · du prügeltest · er/sie/es prügelte

wir prügelten · ihr prügeltet · sie/Sie prügelten

Perfekt

ich habe geprügelt · du hast geprügelt · er/sie/es hat geprügelt

wir haben geprügelt · ihr habt geprügelt · sie/Sie haben geprügelt

Plusquamperfekt

ich hatte geprügelt · du hattest geprügelt · er/sie/es hatte geprügelt

wir hatten geprügelt · ihr hattet geprügelt · sie/Sie hatten geprügelt

Futur I

ich werde prügeln · du wirst prügeln · er/sie/es wird prügeln

wir werden prügeln · ihr werdet prügeln · sie/Sie werden prügeln

Futur II

ich werde geprügelt haben · du wirst geprügelt haben · er/sie/es wird geprügelt haben

wir werden geprügelt haben · ihr werdet geprügelt haben · sie/Sie werden geprügelt haben

Пов'язані слова