Значення

  1. белькотіти

    Hansi babbelte unentwegt vor sich hin.

  2. базікати; говорити дурниці

    Der Kerl babbelt die ganze Zeit und lässt keinen anderen zu Wort kommen.

Дієвідміна

Твердження про факти.

Präsens

ich babble / babbel / babbele · du babbelst · er/sie/es babbelt

wir babbeln · ihr babbelt · sie/Sie babbeln

Präteritum

ich babbelte · du babbeltest · er/sie/es babbelte

wir babbelten · ihr babbeltet · sie/Sie babbelten

Perfekt

ich habe gebabbelt · du hast gebabbelt · er/sie/es hat gebabbelt

wir haben gebabbelt · ihr habt gebabbelt · sie/Sie haben gebabbelt

Plusquamperfekt

ich hatte gebabbelt · du hattest gebabbelt · er/sie/es hatte gebabbelt

wir hatten gebabbelt · ihr hattet gebabbelt · sie/Sie hatten gebabbelt

Futur I

ich werde babbeln · du wirst babbeln · er/sie/es wird babbeln

wir werden babbeln · ihr werdet babbeln · sie/Sie werden babbeln

Futur II

ich werde gebabbelt haben · du wirst gebabbelt haben · er/sie/es wird gebabbelt haben

wir werden gebabbelt haben · ihr werdet gebabbelt haben · sie/Sie werden gebabbelt haben

Пов'язані слова